بررسی اثر بخشی آموزش امید بر سبک‌‎های اسنادی دانشجویان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا همدان

2 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه بوعلی سینا

3 استادیار دانشگاه بوعلی سینا

چکیده

هدف پژوهش تعیین اثر بخشی آموزش امید مبتنی بر نظریه اسنایدر بر سبک‌ها ی اسنادی دانشجویان بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی بود که با نمونه گیری تصادفی 24 نفر در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند و به منظور اندازه گیری سبک‌های اسناد از پرسشنامه سبک اسنادی  (ASQ) استفاده شد. داده‌های بدست آمده با آزمون تحلیل کواریانس تجزیه و تحلیل شد، نتایج نشان داد که برنامه آموزشی امید باعث افزایش سبک اسنادی مثبت (درونی– پایدار– کلی) در موقعیت‌های مثبت و کاهش سبک اسنادی منفی (بیرونی–  ناپایدار– اختصاصی) در موقعیت‌های منفی شده است، پس آموزش امید می‌تواند بر سبک‌های اسنادی موثر باشد، با توجه به استفاده از این روش آموزشی به منظور تغییر سبک‌های اسنادی منفی به سبک‌های اسنادی مثبت پیشنهاد می‌گردد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effect of hope teaching Snyder on attributional style of student

نویسندگان [English]

  • Abolghasem Yaghoobi 1
  • Parisa Forotan Bagha 2
  • Hossein Mohagheghi 3
1 associate professor of psychology. Bu Ali Sina university. Hamedan.
2 M.A in educational psychology,
3 assistant of psychology. Bu Ali Sina university
چکیده [English]

This study attempted to investigate the effectiveness of Schneider’s Hope Teaching theory on the attributional style of the students. Students type of attribution styles were investigated using Attributional Style Questionnaire (ASQ). The research was a quasi experimental one with pretest posttest, control group design. Total sample size was 24 and their  experimental and control groups was random. The subjects in the experimental group received some courses on Hope during the eight session treatment period.
After the required data was gathered, Covariance was used to analyze the data.The results revealed that Hope teaching increases positive attributional style (internal, stable, general) in positive situations Teaching decreases negative attributional style (external, unstable, local) in negative situations

کلیدواژه‌ها [English]

  • hope teaching theory
  • attribution style
  • positive and negative situation
الفت، محمد. (1382). بررسی رابطه هیجانها و اسنادهای علی با عزت نفس در دانشجویان دانشگاه تبریز. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تبریز.
بهاری، فرشاد؛ فاتحی زاده، مریم؛ احمدی، احمد؛ مولوی، حسین و بهرامی، فاطمه. (1389). تاثیر مشاوره زناشویی مبتنی بر امید، بخشش و ترکیبی از این دو بر میزان تحریفهای شناختی بین فردی زوجهای متقاضی طلاق. فصلنامه علوم رفتاری، دوره 8 ، شماره 1 ،33-25.
بهاری، فرشیده. (1390). مبانی امید و امید درمانی: راهنمای امید آفرینی. تهران: دانژه.
بیگدلی ، ایمان .(1372). بررسی آزمایشی سبک اسنادی در الگوی درماندگی آموخته شده. پایان نامه کارشناسی ارشد ، دانشگاه تربیت مدرس.
بیجاری، هانیه؛ قنبری هاشم آبادی، بهرام علی؛ آقامحمدیان شعرباف، حمیدرضا؛ و همایی شاندیز ، فاطمه.(1388). بررسی اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر رویکرد امید درمانی بر افزایش میزان امید به زندگی زنان مبتلا به سرطان پستان. مجله مطالعات تربیتی و روان شناسی دانشگاه فردوسی، دوره دهم، شماره1، 174-171.
پناهی، سهیلا. (1381). بررسی اثربخشی راهبردهای یادگیری با روش توضیح مستقیم بر منبع کنترل و سبک اسنادی دانش آموزان دختر سال دوم راهنمایی شهر همدان. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی.
سلیگمن، مارتین.ای. پی؛ رایویچ، کارن ، کاکس ، لیزا ، جی .، و گیهام ، جین. (1383). کودک خوشبین (ترجمه فروزنده داورپناه). تهران ، رشد.
ستوده اصل ،نعمت؛ نشاط دوست، حمیدطاهر و کلانتری، مهرداد. (1389). مقایسه دو روش دارو درمانی و امید درمانی بر ابعاد کیفیت زندگی بیماران مبتلا به فشار خون اساسی. مجله روان شناسی بالینی، سال دوم، شماره 1، 34-27.
علاءدینی، زهره؛ کجباف، محمدباقر و مولوی، حسین. (1387). بررسی اثر بخشی امید درمانی گروهی بر میزان امید و سلامت روانی. فصلنامه پژوهش در سلامت روانی، دوره اول، شماره چهارم، 76-67.
قاسمی، نظام الدین. (1388). سبک های اسنادی و سبک های یادگیری همگرا-واگرا در دانشجویان افسرده و عادی. مجله علوم رفتاری، دوره 3، شماره 3، 185-179.
قاسمی، افشان؛ عابدی، احمد و باغبان، ایران. (1388). اثر بخشی آموزش گروهی مبتنی بر نظریه امید اسنایدر بر میزان شادکامی سالمندان. مجله دانش و پژوهش در روان شناسی کاربردی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (اصفهان)، شماره 41 ،40-17.
کار، الان. (2004). روان شناسی مثبت: علم شادمانی و نیرومندی انسان. ترجمه حسن پاشاشریفی و جعفر نجفی زند، (1385). تهران: سخن.
کاظمی، فرشیده. (1388). مقایسه سبک های اسنادی، جهت گیری زندگی، سلامت عمومی و بهزیستی روان شناختی مادران دانش آموزان خوشبین و بدبین کلاس پنجم ابتدایی منطقه یک تهران و بررسی اثر بازآموزی اسنادی مادران و کودکان بر ایمن سازی روانی کودکان بدبین. پایان نامه دکتری تخصصی، دانشکاه علامه طباطبایی.
کریمی، یوسف. (1383). روان شناسی اجتماعی: نظریه ها، مفاهیم و کاربردها. تهران: نشر ارسباران.
نصیری، حبیب اله و جوکار، بهرام. (1387). معناداری زندگی، امید، رضایت از زندگی و سلامت روان در زنان. مجله پژوهش زنان. دوره 6، شماره2، 176-157.
یعقوبی، ابوالقاسم و محققی، حسین. (1389). بررسی راههای افزایش امید در دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا همدان. طرح پژوهشی چاپ نشده دانشگاه بوعلی سینا.
Ahmed, I., Takeshita, J. (1997). Late-life depression. Generation, 20 (4), 17-30.
Cooper, S., Darmodi, M., & Dolan, Y. (2003). Impression of hope and its influence in the process of change: An international e-mail trialogue. Journal of Systemic Therapies, 22, 67-78.
Hankins, S. (2004). Measuring the efficacy of the Snyder hope theory as an intervention with an inpatient population. A dissertation presented for the doctorate of philosophy, University of Mississippi.
Ryff¸ C. (1995). Psychological well-being in adult life. Current direction in psychological Science, 4, 99-104.
Ryff, C. (2006). Assessment of Ryffʼs psychological well-Being Scale. University of Wisconsin¸ Institute on Aging.
Seligman, M .E., Steen, T .A ., Park, N., & Peterson, C. (2005). Positive psychology progress: Empirical validation of interventions. American Psychologist, 60, 410-21.
Snyder, C. R. (2000). Handbook of hope, theory, measures and applications. London: Academic press.
Snyder, C.R., & Lopez, S. J. (2003). Positive psychological assessment: A handbook of models and measures. Washington DC: American Psychological Association.
Snyder, C.R., & Lopez, S.J. (2005). Handbook of positive psychology. New York:  Oxford.
Tschudy, J. (2010). Finding, nurturing, and engendering hope in marriage and family therapy. Utah State University.
Ward, D. B. (2006). Moving up the continuum of hope: A qualitative¸ study of hope and its influence in couples therapy. Unpublished doctoral dissertation, Texas Tech University, Lubbock.
Wells, M. (2005). The effects of gender, age, and anxiety on hope difference in the expression of pathway and agency thought.  A dissertation presented for the doctorate of philosophy, the University of Texas A and B.
Worthington, E. Jr. (2005). Hope-focused marriage counselling: A guide to brief therapy. USA: IVP Academic