اثربخشی درمان شناختی رفتاری گروهی بر کاهش پرخاشگری کودکان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. z.rajaby4@yahoo.com

2 نویسنده مسئول: استادیار،گروه روان شناسی بالینی دانشگاه سمنان ،سمنان، ایران. m_najafi@sun-semnan.ac.ir

3 استادیار،گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران rezaei_am@yahoo.com

چکیده

مقدمه: هدف این پژوهش بررسی تاثیر درمان شناختی درمانی گروهی در کاهش علائم پرخاشگری کودکان دبستانی بود.
روش: پژوهش حاضر از نوع طرح آزمایشی پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمام کودکان (دختر و پسر) دبستان شهر شاهرود در بازه سنی 7 الی 12 سال بود که در سال تحصیلی 91-90 در دبستان های شهر شاهرود مشغول به تحصیل بودند. شرکت کنندگان به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفره قرار گرفتند. گروه درمان به مدت 10جلسه هفتگی مداخله دریافت کرد. داده ها با پرسشنامه پرخاشگری رابطه ای و آشکار گردآوری و با روش آماری  تحلیل واریانس چند متغیری تجزیه و تحلیل شد.
یافته­ها: نتایج پژوهش نشان داد که درمان شناختی رفتاری گروهی توانسته است باعث کاهش پرخاشگری واکنشی کلامی و رابطه ای در کودکان شود ولی اثری روی پرخاشگری جسمانی نداشته باشد.
نتیجه­گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بهبود در تمامی مؤلفه‌های پرخاشگری حاصل نشد. اما رضایت بخش بودن درمان شناختی رفتاری گروهی بر کاهش پرخاشگری کودکان دبستانی، می­تواند راهی مؤثر در بهبود رفتارهای کودکان باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effectiveness of Cognitive–Behavioral Group Therapy in Reducing Children’s Aggression

نویسندگان [English]

  • Zahra Rajabi 1
  • Mahmoud Najafi 2
  • Alimuhammad Reza’i 3
1 MA Holder, General Psychology, Semnan University; e-mail: z.rajaby4@yahoo.com
2 Assistant Professor, Clinical Psychology, Semnan University; e-mail: m_najafi@sun-semnan.ac.ir.
3 Assistant Professor, Clinical Psychology, Semnan University; e-mail: rezaei_am@yahoo.com
چکیده [English]

The aim of this research is to study the effectiveness of cognitive–behavioral group therapy in reducing aggression symptoms in elementary school children. The research design was experimental pre-test, post-test, and follow-up with experimental group. The population consisted of all 7-12 year-old elementary school children (both male and female) of Shahroud in school year 2011-2012. Participants were randomly divided into two groups of 20. The treatment group received intervention for ten sessions a week. Data were collected by relational and overt aggression questionnaire. They were analyzed by multivariate analysis of variance. Results showed that cognitive-behavioral group therapy reduced both verbal reactive and relational aggression in children but had no effect on physical aggression. While all components of aggression were not affected by the cognitive-behavioral group therapy, it could improve children's behaviors.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Keywords: cognitive-behavioral group therapy
  • Relational aggression
  • overt aggression

بهرامی، فاطمه. (1384). کارآیی آموزش حل مساله در کاهش پرخاشگری دختران دانش آموز. مجله اندیشه رفتار. 11(4)، 269-476

شهیم، سیما. (1386). پرخاشگری رابطه‏ای در کودکان پیش‏دبستانی. مجله روانپزشکی و روان‏شناسی بالینی ایران. 13 (3)، 271 - 264.

صادقی، احمد؛ احمدی ، سید احمد و عابدی ، محمدرضا. (1379). اثربخشی گروهی مهار خشم به شیوه عقلانی رفتاری عاطفی برکاهش پرخاشگری. نشریه روانشناسی و علوم تربیتی. 62، 52-21.

واحدی، شهرام؛ فتحی آذر، اسکندر؛ حسینی نسب، سید داوود؛ و مقدم، محمد. (1387). بررسی پایایی و روایی مقیاس پرخاشگری پیش دبستانی و ارزیابی میزان پرخاشگری در کودکان پیش دبستانی ارومیه. فصلنامه اصول بهداشت روانی.10(37)، 15-24.

 

منابع انگلیسی

Armbruster, M. A., Sukhodolsky, D. G., & Michalsen, R. N. (2001). Impact of managed care on treatment process and outcome in the child outpatient clinic. Paper presented at the 48thAnnual Meeting of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, Honolulu, HI

Buss, A. H., & Plomin, R. (1975). A temperament theory of personality development. New  York: Wiley

Bornmann, B. A., Mitelman, S. A., & Beer, D. A. (2007). Psychotherapeutic relaxation: How it relates   to levels of aggression in a school within inpatient child psychiatry A pilot study. The Arts in Psychotherapy, 34, 216-222

Christner, W. R., Stewart, J. L., Freeman, A. (2007). Handbook of Cognitive-Behavior Group Therapy  with Children and Adolescents, New York, Routledge.

Clarke, G. N., Rohde, P., Lewinsohn, P. M., Hops, H., & Seeley, J. R. (1999). Cognitive-behavioral treatment of adolescent depression: Efficacy of acute group treatment and booster sessions. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 38, 272–279.

Dina, R. Hirshfeld, B. Masek, B . Henin, A .Blakely, L. (2010). Cognitive Behavioral Therapy for 4- to  7-Year-Old  Children  With  Anxiety  Disorders : A Randomized Clinical Trial  Original Research  Article. Journal of  Consulting  and Clinical Psychology,78(4), 498-510.

Farrell. A. D. and Flannery .D. J. (2006). Youth violence prevention: Are we there yet? Journal of aggression and violent behavior, 11, 138-150.

Fite, P.J., Stoppelbein, L. & Greening, L. (2009). Proactive and reactive aggression in a child psychiatric inpatient population. Journal of Clinical Child & Adolescent Psychology, 38(2), 199–205.

Findling, R. L. (2003). Treatment of aggression in children. Primary Care Companion Journal of Clinical Psychiatry, 5(6). 5-9.

Feindler, E. L., & Ecton, R. B. (1986). Adolescent anger control: Cognitive behavioral techniques. Boston, MA: Allyn & Bacon.

Field, T., Diego, M., & Hernandez-Reif, M. (2007). Massage therapy research. Developmental Review, 27, 75-89.

Flannery-Schroeder, E. C., & Kendall, P. C. (2000). Group and individual cognitive-behavioral treatments for youth with anxiety disorders: A randomized clinical trial. Cognitive Therapy and Research, 24, 251–278.

Freeman, A., Pretzer, J., Fleming, B., & Simon, K. M.  (2004). Clinical  applications of cognitive therapy. New York: Plenum

Geen, R. G. (2001). Human aggression (2nd Ed.). Buckingham: Open University Press.

Gendreau, P. L. & Archer, J. (2005). Subtypes of aggression in humans and animals. In R.E. Tremblay, W.W. Hartup, & J. Archer (Eds.), Developmental origins of aggression (pp. 25-46). New York, NY: Guilford Press.

Ginsburg, G. S., Silverman, W. K., & Kurtines, W. K. (1995). Family involvement in treating children with phobia and anxiety disorders: A look ahead. Clinical Psychology Review, 15, 457–473.

Ghafoori, B. & Tracz, S. M. (2004). Cognitive-Behavioral Therapy as A Clinical Intervention for Childhood Disruptive Behaviours: A Meta-Analysis. Journal and violent behavior. 10, 31-43.

Glen, I., Spielmans, F., Pasek, J., Mcfall. (2007). what are the active ingredients cognitive and behavioral psychotherapy for anxioua and depressed children? A Meta analytic review. Clinical Psychology Review, 27(5), 642-654

Holline, R., McGuire, J., Hounsome, R. M. (2008). Cognitive skills behavioral programs for offenders in the community: A reconvention analysis. Criminal Justice and Behavior Journal, 35 (3), 269-238.  

Farrell, L. J., Schlup, B., Boschen, M. J. (2010). Cognitive-behavioral treatment of childhood obsessive-compulsive disorder in community-based clinical practice: clinical significance and benchmarking against efficacy. Behaviour Research and Therapy, 48(5), 409-417

Lana, K. L., Chong Abdullaha., M, Roslana, S. (2010).  Understanding Media Violence and the Development of Aggressive  Behaviour of School Children.  (International Conference on Learner Diversity). Procedia Social and Behavioral Sciences, 7, 522–527

Loeber, R., Burke, J. D., Lahey, B. B., Winters, A., Zera, M. (2000). Oppositional defiant and conduct disorder: a review of the past 10 years, part I. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 39(12), 1468–84.

Larson, J., & Lochman, J. E. (2002). Helping schoolchildren cope with anger: A       cognitive  behavioral intervention. New York: Guilford.

Lochman, J. E., Dunn, S. E., & Wagner, E. E. (1997). Anger. In G. Bear, K. Minke, & A. Thomas (Eds.), Children’s needs II. Washington, D.C.: National Association of School Psychology.

Matthews, D. J. (2001). Summary of Tremblay, R. E. (May 2001). Origins,. Development, and Prevention of Aggressive Behaviour. Summary of paper presented at the WebForum 2001: Millennium Dialogue on Early Child Development. University of Toronto, Ontario Institute for Studies in Education, Toronto, Canada.

Nezu, A. M. (2002). Problem-solving therapy. In T. Scrimali & L. Grimaldi (Eds.), Cognitive psychotherapy toward a new millennium: Scientific foundations and clinical practice. (PP89-94). New York, Kluwer Academic Publishers.

Ozabaci, N. (2011). Cognitive behavioural therapy for violent behaviour in children and adolescents: a meta-analysis. Children and Youth Services Review, 33(10), 1989-1993.

Polman. H. (2008). Hot-Headed or cold-blooded? Towards a clear distinction between reactive and proactive aggression in youth. Netherlands: Prins Partners Ipskamp.

Parker, O., Barrett, E., & Hickie, I. (1992). From nurture to network: Examining links between perceptions of parenting received in childhood and social bonds in adulthood. American Journal of Psychiatry, 149, 877-885.

Smeijsters, H., & Cleven, G. (2006). The treatment of aggression using arts therapies in forensic psychiatry: Results of a qualitative inquiry. The Arts in Psychotherapy, 33, 37-58.

Sukhodolsky .D. G., Kassinove. H. and Gorman. B. S. (2004). Cogxitire-behavioral therapy for mauger in children and adolescents: A meta-analysis. Aggression and violent Behavior, (9), 247-269.

Tremblay, R. E., Nagin, D. S., Seguin, J. R., Zocolillo, M., Zelazo, P. D., Boivin, M., et al. (2004). Physical aggression during early childhood: Trajectories and predictors . Pediatrics, 114, 43–49

 Van Lier, P., Vitaro, F. & Eisner, M. (2007). Preventing aggressive and violent behavior: using prevention programs to study the role of peer dynamics in maladjustment problems. European Journal on Criminal Policy and Research, 13(3-4), 277-296.

Vaillancourt, T. Brendgen, M. Boivin, M. Tremblay, R. E. (2003). A longitudinal confirmatory factor analysis of indirect and physical aggression: Evidence of two factors over time? Child development, 74, 1628-1638.