اثربخشی درمان فراشناختی بر اندیشه خودکشی بیماران افسرده ‏تحت درمان دارویی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ‏ایران.‏

2 کارشناس ارشد، روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، ‏بجنورد، ایران.‏

3 استادیار، روانپزشکی، مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران.‏

4 کارشناس، روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات مراقبت سالمندی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران.‏

5 کارشناس ارشد پرستاری، مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران.‏

چکیده

درمان فراشناختی درمان نو ظهوری است که یکی از مولفه‌های موثر در آسیب شناسی روانی را  کاهش نشخوار فکری قلمداد می کند. در پژوهش حاضر سعی شده است تا اثربخشی این نوع درمان بر اندیشه خودکشی بیماران مبتلا به افسردگی مورد بررسی قرار گیرد.این پژوهش در چارچوب طرح شبه آزمایشی پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. از بین بیماران مبتلا به افسردگی مراجعه کننده به دو کلینیک روانپزشکی شهر تبریز 30 نفر که ملاک اندیشه خودکشی را دارا بودند بصورت تصادفی در 2 گروه آزمایش و کنترل جای گزین شدند. ابزار جمع آوری داده‌هامقیاس اندیشه پردازی خودکشی بک بود.از تی زوجی برای مقایسه میانگین‌های دو گروه استفاده شد. سطح معناداری در این مطالعه 0.05 بود.پیش ازمون و پس آزمون در گروه کنترل18.8±3.8و18.4±2.5بود و پیش آزمون و پس آزمون در گروه ازمایش به ترتیب 18.5±4.4  و  14.7±2.2بود. نتایج حاکی از آن بود که درمان فراشناختی در بهبود اندیشه خودکشی بیماران مبتلا به افسردگی تاثیر معناداری دارد (p=0.0001).نتایجاینپژوهشنشانمی دهد، درمان فراشناختی با تمرکز بر نشخوار فکری می تواند در کاهش اندیشه خودکشی بیماران مبتلا به افسردگی موثر باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effectiveness of Meta-cognitive Therapy on Suicidal ‎Ideation of Depressive Patients under Medical ‎Treatment

نویسندگان [English]

  • Seyed Esmaeil Hatami 1
  • Mahdi Rezaei 2
  • Seyed kaveh Hojjat 3
  • Elahe Einbeigi 4
  • Hadiseh Monadi Ziarat 5
1 M.Sc. in Epidemiology, Addiction and Behavioral Sciences Research Center, North ‎Khorasan University of Medical Sciences. Bojnurd, Iran
2 M.A. of Clinical Psychology, Addiction and Behavioral Sciences Research Center, ‎North Khorasan University of Medical Sciences, Bojnurd, Iran
3 Assistant Professor of Psychiatry, Addiction and Behavioral Sciences Research ‎Center, North Khorasan University of Medical Sciences. Bojnurd, Iran
4 Clinical Psychology, Gerontological Care Research center, North Khorasan ‎University of Medical Sciences. Bojnurd, Iran
5 MSc. in Nursing, Addiction and Behavioral Sciences Research Center, North ‎Khorasan University of Medical Sciences, Bojnurd, Iran
چکیده [English]

Meta-cognitive therapy is an emerging treatment of supposedly effective component of psychopathology that reduces rumination. The present study is an attempt to consider effectiveness of this therapy to improve suicidal ideation at depressive patient.This research performed as quasi-experimental pretest-posttest control group design. Among patients with depression referred to a psychiatric clinic in Tabriz, 30 patients were randomly divided into 2 groups: intervention and control. Data collected with Beck Scale for Suicide Ideation. We used pair T-test for comparing mean scale in two groups. Significant level in this study was 0.05.Mean score of beck scale in pretest and post-test were 18.8±3.8 and 18.4±2.5 in control group and 18.5±4.4 and 14.7±2.2 in experimental group.The results showed that meta-cognitive therapy has a significant impact onimproving suicidal ideation at depressive patient (p=0.0001).The results show that meta-cognitive therapy focusing on rumination can be effective on treating suicidal ideation at depressive patient.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Suicidal ideation
  • Depression
  • Rumination
  • Meta-cognitive therapy
 
دادستان، پریرخ. (1386).روانشناسی جنایی. تهران.انتشارات سمت:  
گراهام گلدر،مایکل. میو، ریچارد. گلدیس، جان. (1999). درسنامه پزشکی و روانپزشکی آکسفورد. ترجمه مهدی نادری فر. تهران: تیمورزاده، (1381).
محمد خانی، پروانه. محمدی، محمدرضا. رضایی دوگاهه، ابراهیم. نظری، محمد علی. (1382). بررسی همه گیر شناسی افکار خودکشی، اقدام به خودکشی، عوامل زمینه ساز و آشکارساز خودکشی در نوجوانان و جوانان مناطق پر خطر ایران ، از پژوهش‌های مرکز امور مشارکت زنان
ولز، آدرین. (1388). راهنمای عملی درمان فراشناختی اضطراب و افسردگی. شهرام محمد خانی. تهران: انتشارات ورای دانش.
Gavin, A. (2001). The depression: Diagnostic classification and course.Journal Affective disorder, 45(2):31-39
Sadock BJ, Sadock AV. Synopsis of psychiatry behavior and science clinical psychiatry, 9ed. New York: Lippincott Williams and Wilkins; 2009:1629-44.
Beautrais, Annete, L. (2000) “Risk factor for suicide among young people.” Australian & New Zealand,Journal of Psychiatry, Vol.34:420-436
Lewinsohn, PM. Rohde, P. Seeley, JR. (1994). Psychosocial risk factors for adolescent suicide attempts. Consulting and clinical psychology, 62: 297-305.
Dyck, MJ. (1993). Positive and negative attitudes at suicide ideation. Suicide Life Theat Behave. 30-73.
Weishaar ME, Beck AT. (1992). Clinical and Cognitive predictors of suicide. Assessment and prediction of suicide. In: Maris RW, Berman Al, Maltsberger JT, editors. London: Guilford Pres
Papageorigiou C, Wells A. (2003). An Empirical Test ofa Clinical Meta-cognitive Model of Rumination anddepression. CognTher Res. (27): 261-273.
Wells A, Papageorgiou C. (2004). Metacognitive therapy for depressive rumination. Depressive Rumination: Nature, theory and treatment. Chichester, UK: Wiley, 45-67.
Matthews G, Wells A. (2004), Rumination, depression and metacognition: The S-REF model. In C, Papageorgiou& A. Wells (Eds), Depressive