مقایسه گروه درمانی به دو شیوه‌ عقلانی- عاطفی- رفتاری و معنادرمانی در کاهش افسردگی بیماران مالتیپل اسکلروزیس

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دکترای مشاوره دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده

هدف: این پژوهش با هدف مقایسه کاهش میزان افسردگی بیماران مالتیپل اسکلروزیس[1] (ام. اس) به دو شیوه‌ی معنادرمانی و درمان عقلانی- عاطفی- رفتاری انجام شد.
روش: برای آزمون اثربخشی این دو شیوه در کاهش میزان افسردگی، سه گروه دوازده نفری از بیماران ام. اس. در مرکز جامع سینا برگزیده شدند و به شیوه‌ی تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه جایگزین شدند. گروه‌های آزمایش در نشست‌های گروهی عقلانی- عاطفی- رفتاری و معنادرمانی شرکت کردند و گروه گواه از فرایند درمان دور نگه داشته شد. سنجش میزان افسردگی به وسیله‌ پرسشنامه افسردگی بک، سه بار(پیش آزمون، پس آزمون، و آزمون پیگیری) انجام شد. برای تحلیل داده­های گردآوری شده از تحلیل واریانس یک راهه برای نمره­های افتراقی و آزمون شفه بهره گرفته شد.
نتایج: برایند این پژوهش گویای سودمندی هر دو شیوه‌ در کاهش افسردگی بیماران و ماندگاری این نتیجه پس از سه ماه بود. افزون بر آن که معنادرمانی در کاهش افسردگی سودمندتر از درمان عقلانی-عاطفی-رفتاری بوده است. بر این اساس پیشنهاد می­شود برای درمان افسردگی بیماران ام. اس. از هر دو روش به ویژه روش معنادرمانی گروهی بهره گرفته شود.
کلید واژه‌ها:" افسردگی، بیماری مالتیپل اسکلروزیس (ام. اس)، درمان عقلانی- عاطفی- رفتاری به شیوه‌ی گروهی،‌ معنا درمانی گروهی "



[1]. Multiple Sclerosis (M.S)

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Comparison of the Effectiveness of Group-Based Rational-Emotive Behavior Therapy (REBT) and Logotherapy in Reducing Depression in Multiple Sclerosis (MS) Patients

نویسنده [English]

  • Homa Rezaei
PhD in Counseling
چکیده [English]

Objective:  The  present  study  aims  to  compare  the  decrease  of
depression  level  resulted  by  two  different  treatments  of  logo  therapy
and REBT applied on MS patients.
Method:  Three  groups  of  subjects,  each  consisting  of  12  people,
were  selected  from  among  MS  patients  at  Sina  Clinic.  They  were
randomly  assigned  into  two  experimental  groups  and  one  control
group.  The  experimental  groups  received  REBT  group  sessions,  and
no  psychotherapy  was  given  to  the  control  group.  The  data  was
collected  using  Beck  Depression  Inventory  which  was  performed
three  times  (including  pretest,  posttest,  and  follow-up  stages).  The
data was then analyzed using one-way ANOVA and Scheffe Test.
Results:  The  results  proved  the  effectiveness  of  both  methods  in
reducing the level of depression in MS patients as well as its durability
for  three  months.  Moreover,  logo  therapy  was  more  helpful  in
decreasing depression that REBT. Therefore, both methods, especially
group  logo  therapy,  are  recommended  to  apply  for  treating  MS
patients

پروچاسکا، جیمز او. نورکراس، جان. سی. نظریه‌های روان درمانی. ترجمه: یحیی سید محمدی (1390). تهران: رشد.

پورافکاری، نصرت الله (1375). فرهنگ جامع روان شناسی روان‌پزشکی (انگلیسی فارسی). جلد2.تهران: فرهنگ معاصر.

تاد، ج. بوهارت، آ. اصول روان شناسی بالینی و مشاوره. ترجمه: مهرداد فیروزبخت (1379). تهران: رسا.

ثنایی ذاکر، باقر (1379). روان درمانی و مشاوره‌ی گروهی. تهران: چهر.

حسین‌زاده، زهرا (1386). بررسی آموزش تلقیح استرس در کاهش افسردگی و اضطراب در بیماران مولتی‌پل اسکلروسیس. پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد مشاوره. تهران: دانشگاه آزاد اسلامی.

حسنی، سده‌السادات (1385). بررسی تاثیر شناخت درمانی گروهی در کاهش افسردگی و افزایش  سلامت روان بیماران مبتلا به مولتی پل اسکلروسیس تحت پوشش انجمن ام. اس ایران. پایان نامه‌ی کارشناسی ارشد مشاوره. تهران: دانشگاه الزهرا.

رودینی، بلقیس (1386). سودمندی معنادرمانی گروهی در بهبود سلامت روان مردان دچار به ویروس کاهش ایمنی انسان(ویکا/HIV) بیماری اکتسابی کاهش ایمنی(باکا/AIDS). پایان‌نامه کارشناسی ارشد مشاوره. تهران: دانشگاه خاتم.

سرمد، زهره (1384). گزیده­ای از تحلیل­های آماری تک متغیری. تهران: انتشارات سمت.

سلگی، زهرا (1384). تاثیر شناخت درمانی گروهی بر کاهش افسردگی بیماران مرد دچار به ایدز در شهر کرمانشاه. پایان نامه‌ی کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی. تهران: دانشگاه الزهرا.

سلیگمن، مارتین. روزنهان، دیوید (1995). آسیب شناسی روانی. ترجمه: یحیی سیدمحمدی (1390). تهران: ارسباران.

شریفی، حسن پاشا (1385). اصول روان سنجی و روان آزمایی. تهران: رشد.

شفیع آبادی، عبدالله (1390). پویایی گروه و مشاوره‌ی گروهی. تهران: انتشارات رشد.

شفیع‌آبادی، عبدالله و ناصری، غلام‌رضا (1390). نظریه‌های مشاوره و روان درمانی. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

شیخ‌پور، نورالله (1385). تاثیر مشاوره گروهی به شیوه‌ی معنادرمانی در افزایش امید به زندگی معلولین ضایعه‌نخاعی ناشی از زلزله‌ی شهرستان بم. پایان نامه کارشناسی ارشد مشاوره. تهران: دانشگاه خاتم.

فرانکل، ویکتور. انسان در جستجوی معنا. نهضت صالحیان و مهین میلانی(1390). تهران: رسا.

فرانکل، ویکتور. پزشک و روح. فرخ سیف بهزاد (1371). تهران: رسا.

مختاری، ستاره (1386). بررسی اثربخشی درمان شناختی، رفتاری به شیوه‌ی گروهی بر افسردگی بیماران مبتلا به ام. اس. پایان نامه کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی. اصفهان: دانشگاه اصفهان.

هزاروسی، بهرام (1384). کاربرد مشاوره گروهی به شیوه‌ی معنادرمانی در افزایش امید به زندگی در بیماران دچار به سرطان پستان. پایان نامه کارشناسی ارشد مشاوره. دانشگاه خاتم.

هومن، حیدر علی (1384). استنباط آماری در پژوهش رفتاری. تهران: انتشارات سمت.

Blanch, J., Rousaud, A., Hautzinger, M., Martínez, E., Peri, J. M., Andrés, S., ... & Gastó, C. (2002). Assessment of the efficacy of a cognitive-behavioural group psychotherapy programme for HIV-infected patients referred to a consultation-liaison psychiatry department. Psychotherapy and psychosomatics71(2), 77-84.

Bower, G. E., Kemeny, M.  E., Taylor, S .E, & Fahey, G. L. (2004). Cognitive processing, Discovery of meaning, Cd4 Decline, and Aids – Related Mortality among Bet eared HIV Seropositive men. Journal of consulting and clinical psychology. 17 (7).

Bradley, W. G., Daroff, R.B., Fenikhel, G. M., & Marsden, C. D. (2004). Neurology in clinical practice. Multiple Sclerosis. 2th Ed. New York: Butter worth – Heinemann.

Corey, G. (2011). Theory and practice of group counseling. Cengage Learning.

Dryden, W. (2005). Rational emotive behavior therapy. In Encyclopedia of cognitive behavior therapy. 321-324. Springer US.

Glanz, B. I., Dégano, I. R., Rintell, D. J., Chitnis, T., Weiner, H. L., & Healy, B. C. (2012). Work productivity in relapsing multiple sclerosis: associations with disability, depression, fatigue, anxiety, cognition, and health-related quality of life. Value in Health15(8), 1029-1035.

Greer, J. M. (2013). Autoimmune T-Cell Reactivity to Myelin Proteolipids and Glycolipids in Multiple Sclerosis. Multiple Sclerosis international, 28 (4).

Kelly, J.A. (1998). Outcome Cognitive – Behavioral and support group Brief therapies for Depressed HIV – in Fected persons. American Journal of Psychiatry. 150, 679 – 688.

Kirk, R. E. (2013). Experimental design. John Wiley & Sons, Inc.

Kroencke, D. C., Lynch, S. G., & Denney, D. R. (2000). Fatigue in Multiple Sclerosis: relationship to depression, disability, and disease pattern. Multiple Sclerosis. 12 (3).

Lee, C. H. (2006). Effects of Logo therapy with exercise on Meaning of life, ego integrity and ADL in the elderly. Teahan kanho Hakhoe chi. 36(5), 701 – 709.

Lobentanz, I. S., Asenbaum, S., Vass, K., Sauter, C., Klösch, G., Kollegger, H., ... & Zeitlhofer, J. (2004). Factors influencing quality of life in multiple sclerosis patients: disability, depressive mood, fatigue and sleep quality. Act Neurological Scandinavia110(1), 6-13.

 Patten, S. B., Berzins, S, Metz, L. m. (2012). Challenges in screening for depression in multiple sclerosis. Multiple Sclerosis, 16: 1406-1411

Lopes, S. M., & Perez, T., & Barco, A.N., & Ribal, J. (2004). Multiple Sclerosis and Depression. Review Neural.  36(6), 524 – 529.

Mohr, D. C., Likosky, W., Bertagnolli, A., Goodkin, D. E., Van Der Wende, J., Dwyer, P., & Dick, L. P. (2000). Telephone-administered cognitive–behavioral therapy for the treatment of depressive symptoms in multiple sclerosis. Journal of consulting and clinical psychology68(2), 356.

Molassiotis, A. (2002). A pilot study of the effects of Cognitive – Behavioral Group therapy and peer support / Counseling in Decreasing psychology distress and Improving Quality of life in Chines patients with psychosomatic HIV disease. Journal of Nurses. 21(2).

Nagata, K. (2002). [A study of logo therapy for chronic low back pain patients].Seishin shinkeigaku zasshi= Psychiatria et neurologia Japonica105(4), 459-467.

Olek, M. J., & Dawson, D .M. (2000). Multiple Sclerosis and other inflammatory demyelinating Diseases of the central Nervous System. Neurological Diseases. Philadelphia: John Wiley & Sons. Ink

Patten, S. B., & Mets, S. L. M. (2002). Hopelessness rating in relapsing remitting and secondary progressive Multiple Sclerosis.  Psychiatry Med, 32 (2), 155 – 165

Patten, S. B., Williams, J. V., Lavorato, D. H., Koch, M., & Metz, L. M. (2013). Depression as a predictor of occupational transition in a multiple sclerosis cohort. Functional neurology28(4), 275.

Pittion-Vouyovitch, S., Debouverie, M., Guillemin, F., Vandenberghe, N., Anxionnat, R., & Vespignani, H. (2006). Fatigue in multiple sclerosis is related to disability, depression and quality of life. Journal of the neurological sciences, 243(1), 39-45.

Ponsonby, A. L., Lucas, R. M., Dear, K., van der Mei, I., Taylor, B., Chapman, C., ... & Williams, D. (2013). The physical anthropometry, lifestyle habits and blood pressure of people presenting with a first clinical demyelinating event compared to controls: The Au immune study. Multiple Sclerosis Journal, 19(13), 1717-1725.

Vandar, W. S. P., Evers, A., Gongen, P. J., & Bleijenberg, G. (2003). The role of hopelessness as Mediator between neurological disabilities, emotional instability. Experienced fatigue and depression in patient with Multiple Sclerosis. Multiple Sclerosis. 9 (1), 89 – 94.

Wang, J. L., Reimer, M. A., Metz, L. M., & Patten, S. B. (2000). Major depression and quality of life in individuals with multiple sclerosis. International journal of psychiatry in medicine30(4), 309-318.

Winesman, N. M., & Schwetz, K.M. (2004). Longitudinal analysis of illness uncertainty, coping hopefulness, and mooding during participation in a clinical drug trial. Neuro Sci Nurse.  34 (2), 100 – 123

Zorzon, M., Ziadinov, R., & Tommasi, M. A. (2004). Depression Symptom and Anxiety Symptom in MS. European Journal neurology. 9(5), 491 – 496.